Mama mag keine Spaghetti (German Edition)

3.5 Vocabulary
Free download. Book file PDF easily for everyone and every device. You can download and read online Mama mag keine Spaghetti (German Edition) file PDF Book only if you are registered here. And also you can download or read online all Book PDF file that related with Mama mag keine Spaghetti (German Edition) book. Happy reading Mama mag keine Spaghetti (German Edition) Bookeveryone. Download file Free Book PDF Mama mag keine Spaghetti (German Edition) at Complete PDF Library. This Book have some digital formats such us :paperbook, ebook, kindle, epub, fb2 and another formats. Here is The CompletePDF Book Library. It's free to register here to get Book file PDF Mama mag keine Spaghetti (German Edition) Pocket Guide.

Atlas 2. Augeas Augiasstall: 1. Augean stable August: 1. Augustus 2. August Auktion: 1. Aurora Ausdehnung: 1. Australia Australier: 1. Australian Australierin: 1. Australian woman Austritt: 1. Babylonia Bach: 1. Bahrein Bahre: 1. Balkans Balken: 1. Baltic Sea Balustrade: 1. Bangkok Bank: 1. Bantu Bantu: 1. Bantu Baracke: 1. Basque Baskisch: 1. Basque, Basque language Basrelief: 1.

Batavian Batist: 1. Bavarian Bayern: 1. Bavaria 2. Belgium Belgier: 1. Belgian Belgierin: 1. Belgian, Belgian woman Belgrad: 1. Belgrade Belladonna: 1. Benedictine, Benedictine monk 2. Benedictine Benefiz: 1. Benelux Bengalen: 1. Bengal Benutzung: 1. Berber Bereich: 1. Berlin Berliner: 1. Berliner Berlinerin: 1. Berliner, Berlin lady, Berlin woman Bern: 1. Berne Bernstein: 1. Bessarabia Bestand: 1. Bethlehem Beton: 1. Bhutan Bibel: 1. Bible 2. Burma Birnbaum: 1. Biscay 2. Biscay Biskuit: 1. Bluebeard Blaubeere: 1. Bodensee, Constance Bogen: 1.

Bolivia Bollwerk: 1. Bordeaux Bordell: 1. Borneo Borte: 1. Bosnian Bosnien: 1.

Bosnia Bosnien und Herzegowina: 1. Bosnia-Hercegovina Bosnier: 1. Bosnian Botanik: 1. Bechuanaland, Botswana Bottich: 1. Brabant Brabanter: 1. Brabantine Brandbombe: 1. Brazilian Brasilianerin: 1. Brazilian woman Brasilien: 1. Brazil Brasilierin: 1. Brazilian woman Bratpfanne: 1. Brunswick Braus: 1. Bretagne, Brittany Bretone: 1. Breton Brett: 1. Britain, Great Britain Brite: 1. Briton Brombeere: 1. Brussels Buch: 1. Budapest Buddha: 1. Buddha Bude: 1. Bucharest Bukett: 1.

Bulgar, Bulgarian Bulgarien: 1. Bulgaria Bulgarin: 1. Bulgarian woman Bulletin: 1. German Federal Republic Bundesrepublik Deutschland: 1. German Federal Republic Bure: 1. Afrikaans 2. Afrikaner, Boer Burg: 1. Burgundy Burgunder: 1. Burgundian Bursche: 1. Burundi Bus: 1. Bushman Busen: 1. Celsius Cent: 1. Chile Chilene: 1. China Chinese: 1. Chinaman, Chinese Chinesisch: 1. Chinese, Chinese language Chinin: 1.

German to English

Christian Christentum: 1. Christianity 2. Christianity Christus: 1. Christ Chrom: 1. Damespiel: 1. German, German language Deutsche: 1. German, German woman Deutscher: 1. German Deutsche Demokratische Republik: 1. Germany Devise: 1. December Dezimeter: 1. Tuesday Dienstbote: 1. Dominican Republic Donau: 1. Danube Donner: 1. Thursday Dorf: 1.

Science, Culture and Politics

Trinity Dreifaltigkeit: 1. Epiphany, Twelfth-night Dreirad: 1. Echo 2. Ecuador Edelknabe: 1. Eden Edikt: 1. Elbe Elch: 1. Alsace-Lorraine Elster: 1. Alsatian Eltern: 1. Elysium Emaille: 1. England 2. England Englisch: 1. English, Englishwoman Enkel: 1. Eskimo Eskorte: 1. Esperantist Esperanto: 1. Esperanto Essay: 1. Estonian Estland: 1. Estonia Estrade: 1. Europa 2. Europe 3. European, white man 2. European Union Euter: 1. Exodus Expansion: 1. Ramadan Fastnacht: 1. February Feder: 1. TV set, television set Fernsicht: 1. ABC book Fiber: 1.

Flanders Flanell: 1. Frankfort Frankfurt am Main: 1. Frankfort upon the Main Frankreich: 1. France Franse: 1. French, French language Fratze: 1. Friday Freitreppe: 1. Galicia Galizien: 1. Galicia Gallapfel: 1. States General Generation: 1. Genesis Genf: 1. Geneva Genick: 1. German, Teuton Gerste: 1. Glasgow Glasur: 1. Goth Gott: 1. God 2. Greek Griechenland: 1. Greece Griff: 1. Greenland 2. The Hague Haar: 1. Hamburg Hammel: 1. Hanover Hanse: 1. Hanse, Hanseatic League Hanswurst: 1. Hebrew, Hebrew language Hecht: 1.

Helsinki Hemd: 1. Mister, Mr. Herrscher: 1. Herz: 1. Hindu Hingabe: 1. Indo-China Hippe: 1. Dutchman, Hollander 2. Dutchman Holunder: 1. Indian Index: 1. India Indianer: 1. Indian, American Indian Indien: 1. India Indikativ: 1. Irishman Irland: 1. Ireland Ironie: 1. Islam Island: 1. Iceland Isolator: 1. Israel 2. Israel Italien: 1. Italy Italiener: 1. Italian Jacht: 1. January Japaner: 1. Japanese Japanisch: 1. Japanese, Japanese language Jargon: 1. Hebrew, Jew 2. Jew Jugend: 1.

You may occasionally hear the verbatim translation Meine Mutter liebt es zu lesen. We'd simply say Meine Mutter liebt das Lesen. Here is a remark not on syntax but on style and expression: To be on the safe side you should never translate English sentences with the word "love" into German sentences with "lieben" except when speaking of love as very strong emotional bond between humans.

You have to use other expressions since Meine Mutter liebt es zu lesen Mein Bruder liebt Computerspiele will instantly be identified as a sentence formed by a non-native speaker. Better idomatic ways to express what you want to say by "My mother loves reading" and so on are: Meine Mutter liest gern e. Mein Bruder isst gern e Eis. Meine Mutter ist eine Vielleserin.

Meine Mutter ist eine begeisterte Leserin. Mein Bruder mag Eis sehr gern e. Mein Onkel macht nichts lieber als Radfahren. Fritz hat einen Narren gefressen am Stricken. However, speaking of love between humans: Ulrich liebt Helga. Die Mutter liebt ihre Kinder. Unsere Nachbarin liebt ihren Wellensittich. Note: Recently, various providers of online services send around messages "Lieben Sie unsere App? Good idea, but on that specific question they always get my answer: Nein, ich liebe Ihre App nicht. Ich liebe meine Frau. Christian Geiselmann Christian Geiselmann 23k 17 17 silver badges 66 66 bronze badges.

Die gesamte Antwort beruht ja auf der Ansicht, dass lieben nur zwischen Lebewesen, nicht jedoch zwischen einem Lebewesen und einer Sache gebraucht werden sollte. Die Sprachpraxis in dem Teil der deutschsprachigen Welt, in dem ich lebe, ist halt so. Ich sehe das auch weniger normativ denn deskriptiv.

Oder man strebt einen hochgestochenen Sprachstil an - aber wo sollte man das tun? Spaghetti zu lieben ist nicht, auch nicht ein wenig, ironisch. In alle gevallen blijft het picturale beeld domineren. Kortom, in 'To make a show it takes a thought and more than one word' Part II is sprake van een verbeelding die zich beweegt tussen de suggestie van een mededeling en de eenduidigheid van een gebruiksfunctie. De betekenis van een papieren boodschappentas van Dan Graham met een beschouwende tekst over de menselijke maat en de onmetelijkheid van de kosmos kan niet trivialer, maar anderzijds: wat is meer voor de handliggend dan een feitelijke tekst op een boodschappentas?

The works are not just about texts with an empty plane as background, as seen for example in the joke paintings of Richard Prince or in the stencilled letter paintings of Christopher Wool. In the works on show the linguistic image does not play the most important role. Here words and sentences have a strong tendency to behave as no more than of typographical value, caused by a pictorial element that pushes aside the meaning of the text, such as in the work with plusses and minuses of Kristjan Gudmundsson, that is called 'A philosophical plan of a blood relative' Or in a drawing of Suzan Noesen, in which a lemniscate-like form seems to cause a problem.

In the exhibition in various ways the content of a message is suppressed due to a striking colour or the practicality of e. An installation of clothing with text brooches 'Pour faire joli' i. In all these cases the pictorial image is dominant. In short, in the exhibition 'To make a show it takes a thought and more than one word' Part II text and image move between a suggestion of an announcement and the unequivocality of an applied function. The meaning of a paper shopping bag of Dan Graham with a contemplating text about human measurement and the immensity of cosmos cannot be more trivial, but on the other hand what is more obvious than a factual text on a shopping bag?

Clam Sauce | Dominics Pizza Pasta

De jarige Gijs van Lenthe zou een goede nieuwe vertegenwoordiger van de Nul-beweging kunnen zijn. In een ultra korte film is met stilstaande camera een kartonnen doos te zien. Plotsklaps wordt er een hoop vochtig zand met geruis in de hoek van een doos gegooid. Er gebeurt verder niets, of het zouden nauwelijks waarneembare schaduwbewegingen moeten zijn van iemand die buiten beeld loopt.

3.5.1 Rubrics and instructions

De film eindigt bikkelhard in het zwart en de monitor, zelf ook weer een doosvorm, blijft in de expositieruimte over. Een banaan is aan zijn steel met nietjes aan een wand bevestigd, eronder hangt een lege ultra lichtgewicht plastic zak van de supermarket. Een paar meter er vandaan staan op de vloer honderden recht opstaande en tegen elkaar aangeschoven enveloppen in een ellipsvormige nul.

Hier en daar steekt een stapeltje opengescheurde enveloppen omhoog. Minimaal is het werk van Gijs van Lenthe voor alsnog zeker te noemen. Tijdens de opening zal hij een kort begeleidend commentaar leveren op wat hij in zijn kunst tegenkomt. To make a show it takes a thought Samen vormen die een prettige verwarring. Die tweeledigheid vindt zijn grondslag in de manier waarop zij een tentoonstellingsidee in een ruimte ontwikkelt.

Zij maakt haar werk als losse objecten die zij voor een installatie-idee inzet. Vervolgens wordt die bevolkt met keramische objecten, video, diverse ornamenten, meubilair en eigenhandig gemaakt drukwerk. In OAOA Vestibule toont Ola Vasiljeva haar belangstelling voor het begrip 'vestibule', dat zij als een tussenin ruimte ervaart die relatief groot is ten opzichte van de doorgangsfunctie ervan. Zij noemt het een "verlegen plek", een introverte ruimte die geen uitgesproken functie heeft.

Zij zegt daarover: "A vestibule is a little bit on the edge of being either a room or a corridor, something in between. Nobody stays there too long and the space is not supposed to catch your attention the most. Het is door Ola Vasiljeva en John Hey is in opgericht. OAOA werkt niet alleen samen met andere kunstenaars, maar ook met musici en mensen die niet specifiek iets met hedendaagse kunst te maken hebben. Haar meest recente solotentoonstelling was in , Den Haag. Hier hebben woorden en zinnen een sterke neiging om niet meer dan een beeld van typografische aard te zijn, doordat een beeldend element de inhoud van de tekst wegdrukt, zoals in het werk met plussen en minnen van Kristjan Gudmundsson, dat de titel 'Een filosofisch plan van een bloedverwant' draagt.

This ambiguity finds its essence in the way in which she unrolls a concept for her exhibition in a given space. In "OAOA Vestibule" Ola Vasiljeva shows her interest in the notion of "vestibule", a space that is in-between; functioning only as a passage to other rooms in the building.

She refers to the vestibule as an introvert place that has no outspoken purpose; 'A vestibule is a little bit on the edge of being a room and a corridor, it's something in between OAOA creates, collects and shows art with a remarkable absence of any hierarchy between what constitutes an exhibition space, a work of art or even the roles of those involved. OAOA collaborates not only with artists, but also with musicians and people who are not specifically involved in contemporary art.

Her most recent solo exhibition was at , in The Hague. Zo is hij bekend geworden met monochroom beschilderde tafelbladen van Ikea-tafels die met de poten aan de muur als een schilderij worden opgehangen. En hij deinst er niet voor terug om gewoon afdekzeil of standaard piepschuimplaten als monochrome schilderijen te presenteren. Maat, kleur, materiaal laat hij door de fabrikant bepalen. In zijn algemeenheid maakt hij dikwijls gebruik van wat de industrie, de buitenwereld, te bieden heeft. Vandaar dat bijvoorbeeld papierformaat A4 een standaardmaat is waarmee hij bij voorkeur werkt.

In de tentoonstelling 'More than One of Each' maakt WJM Kok andermaal gebruik van materiaal dat al bestaat, maar nu materiaal dat van hemzelf is, namelijk grote doeken die hij maakte tussen en Voor deze serie heeft hij afbeeldingen uit een kleurboek getiteld 'Maxi-Color' als uitgangspunt genomen en overgezet op doeken van x cm. Aan de hele serie is met deze tentoonstelling een concept van presenteren toegevoegd dat de abstractie van de kleurboekafbeeldingen vergroot. Een omkering van de doeken zorgt voor een radicaal andere kijk op de gemakkelijk herkenbare contourtekeningen uit het kleurboek.

Die ingreep verandert niets aan de schilderijen zelf, maar zet met de wijze van presenteren het werk op losse schroeven en verdubbelt de omvang van het werk. Een verdubbeling die in de vorm van een certificaat is vastgelegd met een -teken achter de titel. Elk doek dat voorzien is van een dergelijk certificaat geeft de eigenaar de mogelijkheid met autorisatie van de kunstenaar het werk ook ondersteboven op te hangen.

More than One of Each WJM Kok's body of work is comprised mainly of either monochrome paintings or of works that refer to monochrome paintings. He is known particularly for a series of monochrome painted tabletops from Ikea tables, presented as a painting with their legs against the wall. For him, the validity of presenting tarpaulin or sytrofoam insulation panels as monochrome paintings is not an issue. He prefers to let the size, color and material to be determined by industrial standards. He often makes use of general formats from the outside world.

For example, the standard A-4 paper size is a format that he prefers to use. However in this case he uses his own material of large paintings that he made between and In this painting series, he selected images from a coloring book entitled 'Maxi-Color' as a departure point and transferred them onto x cm.

With this exhibition, a new concept of presentation has been added which intensifies the abstraction of the original coloring book images. The upside-down position of the paintings causes a radically different gaze towards the otherwise easily recognizable contour drawings from the coloring book. This intervention does not change anything in the paintings themselves but in a way doubles the scope of the series by calling into question how the work can be viewed. Each canvas provided with such a certificate gives the owner the opportunity - with authorized permission of the artist - to also hang the painting upside-down.

IJsland kent een lange traditie van landschapschilders en Johannes Sveinsson Kjarval is daar binnen het meest bekend. Ook zij weet in haar werk ernst en humor met elkaar te verbinden. In haar installatie in Galerie van Gelder is te zien dat voor haar kunst en leven op een genereuze en ontspannen manier nauw met elkaar verbonden zijn.

Te midden van verfborden, beschilderd fruit, ook vers fruit, een enkele plant staan drinkglazen, wijnflessen en water voor de bezoeker klaar. Schilderijen met traditionele bloemen-in-vaas zijn opgebouwd uit beschilderde schijfjes citroen en staan net zoals verfborden op een vanzelfsprekende manier op de vloer. Opmerkelijk is dat de bijeengebrachte voorwerpen op en rondom de centraal opgestelde tafel bovenal een woonkamersfeer oproepen en daardoor onttrekt de installatie zich aan de code van een reguliere tentoonstelling. Iceland knows a long tradition of landscape painters and among them Johannes Sveinsson Kjarval is the most outstanding one.

3.5 Days. New York City. Only me and my women.

Mama mag keine Spaghetti (German Edition) eBook: Tessa Hennig: irelytuqypov.ml uk: Kindle Store. Mama mag keine Spaghetti (German Edition) - Kindle edition by Tessa Hennig. Download it once and read it on your Kindle device, PC, phones or tablets.

In combination with the dominant presence of nature in this country, Kjarval's work influences younger generations of artists who take frequently nature as a theme. She also manages to connect seriousness and humour with her work. In her installation in Galerie van Gelder art and life are closely connected to each other in a generous and relaxed way.

Among plates with paint, painted fruit, a single plant the visitor awaits drinking glasses, bottles of wine, water, nuts and fresh fruit. On the floor repaired vases are placed, of which the broken parts in different colours create a happy mosaic effect. Paintings with traditional flowers-in-vase are composed with painted slices of lemon and are just like the ceramic plates with paint in a self-evident way placed on the floor.

It is remarkable that the combined objects on and around the central placed table evoke first of all the atmosphere of a living room.

  1. Joyce Meyer Ministries, Enjoying Everyday Life, Hand of Hope;
  2. iPad and iPhone Tips and Tricks (Covers iOS 6 on iPad, iPad mini, and iPhone).
  3. The Albino Dragon.
  4. Equilibrium.

With this the installation backs out of the code of a regular exhibition. Planciusstraat 9 A, MD Amsterdam. Nicolas Chardon zoekt in zijn kunst op een vergelijkbare manier ook naar iets dat opduikt, terwijl hij alles onder controle heeft. De geometrische vormen in Chardon zijn werk volgen soepel de golvende lijnen van de bedrukte patronen in de opgespannen stof: er is sprake van concept en spel. Het plezier om met deze elementen een schilderij te maken straalt er vanaf.

Een beetje van: waar is de beer? Zo ontstond een reeks van zwarte vierkanten of verdubbelingen; het resultaat is rigide, maar toch niet. Elk exemplaar heeft een originele tekening als bijlage. Nicolas Chardon woont en werkt in Parijs. In had hij een solotentoonstelling in Kunstverein Bremerhaven in Duitsland. In richtte hij samen met Karina Bisch een uitgeverij op die Hedendaagse Schilderkunst promoot door van kunstenaarsuitgaven, multiples en fanzines te publiceren.

English text Years ago an image on the Internet showed a bear falling flat out from a tree while a policeman watched. Nicolas Chardon also looks for something that appears in a similar way, having everything in control. The geometric shapes in Chardon's work smoothly follow the wavy lines of the printed patterns in the stretched fabric: there is concept and play.

The pleasure of making a painting with these elements radiates from it. A bit like: where is the bear? This resulted in a series of black squares or doublings; the result is rigid, but not yet. Each copy has an original drawing as inlay. Nicolas Chardon lives and works in Paris. In he had a solo exhibition at Kunstverein Bremerhaven in Germany. In , together with Karina Bisch, he founded a publishing house that promotes Contemporary Painting by producing artists' publications, multiples and fanzines.

Dat doet hij zonder een oordeel te vellen. In de eerste solotentoonstelling genaamd 'Sad Ali mapping the place' in Galerie van Gelder in vertelde Salim Bayri op een TV-scherm over wat hem opvalt in de wereld waarin hij terecht is gekomen. Past and present are superposed. Met een vriendelijk bevragende toon plaatst hij zijn alter ego Sad Ali in een landschap waarin een object aan de hemel een echt Marokkaans rond brood is. Het heeft niet echt een politieke lading, maar roept toch vragen op over thema's uit het dagelijks nieuws over emigratie vermengd is met beelden uit de cultuur van de Maghreb waar hij mee opgegroeid is.

Vanaf januari heeft hij een residentie op de Rijksakademie in Amsterdam. English text Salim Bayri's work relates to identity and culture, in which he seeks a personal freedom in a humorous way. Instead of engaging in political conflicts, he prefers to scan codes and customs that he encounters. He does that without making a judgment. When communicating via Instagram, Facebook or WhatsApp, often very quickly drawn ideograms are inserted by him to explain the topic of conversation. For him, the virtual world is as concrete as the analogue.

In the first solo exhibition called 'Sad Ali mapping the place' in Galerie van Gelder in , Salim Bayri showed his works while he talks on a TV screen about what strikes him in the world in which he ended up. In his youth he became acquainted with a Moroccan mix of cultures: "It's about a Berber population with an Arab culture and a Spanish and French colonial influence, the whole thing painted with a Muslim coat while Unilever shampoo is sold in the market on the back of a donkey. He wonders while he looks around him. With a friendly questioning gesture on his leg he asks: 'Noku, is this about colonialism?

This canvas does not really have a political meaning, nevertheless it raises questions about what we see in the daily news about emigration mixed with images from a culture of the Maghreb e. Together with his brother Tayeb Bayri he plays in a duo-band Bazoga soundcloud. From January he has a residency at the Rijksakademie in Amsterdam. Dit is zowel een exhibitionistisch als voyeuristisch verschijnsel dat sinds de opkomst van Facebook en Instagram meer en meer opgeld doet.

Dit geheel wordt grafisch verbeeld met een zeefdruk en enkele digitale prints. De galerie is ondergedompeld in een intens bad van rood en ultraviolet licht dat bij binnenkomst de toon zet. Er zindert een lyrische liefde in delen dat als motief verweven wordt met de suggestie van het kabbelende geluid van een handgemaakt windorgel, zo lijkt het.

Aditya Mandayam studeerde van aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. In sloot hij een artist's in residence af in Wiels, Brussel en had een solotentoonstelling in Kim? Vanaf werkt hij onder de naam Brud steeds nauwer samen met grafisch vormgever Emilia Zalewska. This is both a voyeuristic as well as exhibitionistic phenomenon since Facebook and Instagram were introduced.

The enormous range, ideas and technical objects in previous presentations of materials are reduced to fragmented symbols of devotion, atmospheric lighting and sex. As a whole this is expressed with graphic imaginary like screen print and several digital prints. The gallery is submerged in an intense cloud of both red and ultra violet light emphasizing a lyrical love formally shaped. And somewhere in the space the purling sound of a handmade wind organ seems to create the potentials and possibilities of a love story at hand. In he finished an artist's in residence at Wiels, Brussels and had a solo exhibition in Kim?

In he started to work closer together with graphic designer Emilia Zalewska. Steel Stillman is renowned for creating blind spots in his photos, wall drawings and even his text works. In his exhibition "Prospects" the emphasis is put on a site-specific meter-long wall drawing that represents the contours of a flattened interior, which might almost be the result of an exquisite corpse. On it, an enigmatic double portrait is hung. Both the wall painting and the photo have a broken appearance. Something is missing; story, place and situational precision are unclear. In science it is known that the remembrance of an event changes each time it is recollected.

Steel Stillman touches upon the dubious visualisation and reconstruction of personal history. For decades, in his snapshot photography, he has sensed that this is also applicable to his own past and present; his photos often depict a distant recollection of what happened. Hence a nostalgic undertone is noticeable. The past is difficult to record like the future is difficult to foresee. The time ahead hides a priori blind areas of remembrance.

Perhaps it is something we could take into account when telling a story or showing a photo. Our personal recollections have the prospect of becoming bumpy and fragmented. Will they become as uncertain as the pages of a family album, triggering viewers to project what was once there? The latter represents a plastic garbage bag with branches that in many countries are used for open fires and cooking devices. In the Netherlands these dry sticks can be found or collected everywhere, since we don't associate this naturally with a potential source of energy. The exhibition 'Before the fire Starts' shows works of young artists at the beginning of their career before they are part of the art establishment.

As a gesture of dragging a few of their peers with them Salim and Kimball invited Clementine Edwards Australia and Kenji Nakama Japan to contribute to this exhibition. Their works are shown in a glass vitrine. Kimball Gunnar Holth werkt met los getrokken beschilderd canvas, douchetegels, gipsplaat en combineert die met brokken piepschuim en puin. Het levert onrustige installaties op met daarin weinig of geen kant-en-klaar werk. Het proces van werken is na de gedane arbeid in alle stilte achteraf nog steeds in zijn installaties te traceren. Als een bevroren moment van energie liggen een aantal schilderingen en objecten bij elkaar in spanning te wachten.

Maar op wat? Het is een installatie die een brug wil slaan tussen het kant-en-klare en het gebaar dat de schilder toont met kwast, verf op muur of keukentegel.

Our Approach

Maar wat doen de jerry cans in deze context; de fik erin? Of is het energie die in toom gehouden moet worden? English text Kimball Gunnar Holth works with ripped off painted canvas, shower tiles, plasterboard and combines these with chunks of styrofoam and debris. This results in restless installations with little to no cash-and-carry works. The process of working may still be traced down after the work is done and silence is there. As a frozen moment several paintings and objects are together waiting in suspense. But waiting for what? It is an installation that apparently wants to overcome the ready-and-finished with the gesture that the painter shows with brush, paint on wall or kitchen tile.

But what are the gas tanks doing in this context; to light it on fire? Or is it energy that has to be kept in check? The multiple versus series versus the unique. Atomes Crochus In huizen, bedrijven en steden ziet Voebe de Gruyter atomen die worden aangetrokken en afgestoten. Het werk van Stijn Verhoeff in AP is een ruim 1 uur durend geluidswerk, soms dromerig en verbeeldingsvol, soms rauw en kritisch. Stijn Verhoeff.

You and Me The wall installation 'You and Me - Blue Sky wall' is a work for which visitors are invited to leave a message or drawing on, i. As a homage to a alive and kicking artist the presentation in Galerie van Gelder AP space will stay for one year in the backspace AP.

Takako Saito is a Fluxus artist who is known for her disrupted chess and innovative sound pieces. In the early sixties she met George Maciunas, the founder of Fluxus in New York, who inspired her to go on making chess works. She became at an early stage part of the movement and started to make boxes with small objects. An ink stamp on the lid had texts like: "Put something in the box, sign it. Then it is a work of us". This open minded and generous attitude is still to be found in her works she makes today. Gijs van Lenthe maakt grotendeels klein werk en hij zegt daarover: "Wat ik prettig vind aan kleine werken is dat je van dichtbij nog steeds met afstand naar het werk kan kijken.

Als je dichtbij een groot werk staat verlies je het totaal. Een herhaaldelijk inzoomen zorgt voor een versterking daarvan. Dit gevoel van dichtbij komen wordt extra benadrukt doordat het beeld buiten de randen van het doek optisch doorloopt. Extreem gedetailleerde momentopnamen, zou je ze kunnen noemen. Soms naar de werkelijkheid geschilderd, soms als een puzzel schilderend in elkaar gezet.

Het is alsof grip wordt verkregen op de wereld door die in close up te presenteren. Dat de dingen voor hem bovenal een deel van een geheel zijn is ook te zien in de sculpturen Geen titel hek uit en Geen titel hoek van dit jaar. In zijn tentoonstelling 'Starend naar Gods lichtbak' in was het fragmentarisch denken van Gijs van Lenthe al zichtbaar door het thematisch gebruik van openingen, gaten en vlekken.

In de schilderijtjes van zijn tentoonstelling 'Precies recht voor iets staan' speelt stijl een minder belangrijke rol dan de terugkerende thema's van het detail en de eenvoudige directheid. Zo is er een wit hek in het midden van de ruimte dat suggereert dat er een begrenzing is of dat ergens een scheiding aangebracht moet worden. Er is noch begrenzing, noch afscheiding; als deel van een groter geheel gaat het om het hek zelf.

Verder niets. Kortom het begrip vriendschap is in de tentoonstelling 'When friendship becomes art' in brede zin opgevat. De titel van de tentoonstelling is afkomstig van Sigurdur Gudmundsson, die deze bedacht nadat de galeriehouder hem had gevraagd een tentoonstelling te bedenken rondom zijn sculptuur 'Friends' Door middel van een tekening, een sculptuur of een installatie wordt vriendschap verbeeld via hommage, bewondering, bloedverwantschap en trouw.

Een mystery guest heeft zich per mail enkele dagen voor de opening bij Sigurdur als bewonderaar en mogelijke deelnemer aangemeld. Hij brengt nu een hommage aan het werk 'Mountain' van Sigurdur Gudmundsson. Sigurdur Gudmundsson zal tijdens de opening een living sculpture 'Audience' door negen performers gedurende drie kwartier laten uitvoeren.

  • Dictionary Navigation.
  • Select your country?
  • Girls Trip to NYC: A Weekend to Copy/Paste;
  • Four Early Pamphlets;

He has united these individuals and made them obviously good friends; one figure with a long up right standing beard puts his hand gently on the shoulder of a boy with three legs as if he needs some encouragement. Friendship is expressed in the form of a drawing, sculpture or small corner installations.

Naar Gerolama Cardano's ophangsysteem De omgeving slingert en stampt, maar het object is standvastig en trekt zich zo goed als niets aan van de omgeving. De context waarin gewerkt en gedacht wordt is bepalend voor de kunst die getoond wordt. Het werk is gemaakt binnen in de wereld van de kunstenaar, los van hoe de buitenwereld het werk opvat. Zijn of haar kompas bezit een eigen magnetisch veld waarnaar geluisterd wordt.

Dat is de kunst en kunstenaarshouding die in de tentoonstelling 'After Gerolama Cardano's suspension' getoond wordt. Het schommelende kompas is als het oog van de kunstenaar. De koper weet niet precies wat hij aanschaft. Het kunstwerk is namelijk ingepakt en alleen de titel kan een beetje helpen om een vermoeden te krijgen. Takako Saito toont een bolhoed die voor haar allereerst een schaakbord is. Gerhard Richter is aanwezig met een pagina uit een catalogus waarop hij in het midden groot zijn handtekening heeft gezet.

Nicolas Chardon laat een triptiek zien dat een religieuze connotatie heeft, zonder dat dit een specifieke interesse van hem is. Toch is het daar. In de tentoonstelling is een groep werken bij elkaar gebracht die ergens misleidend of zelfs verwarrend zijn. De visuele uitkomst is anders dan je zou verwachten als het oeuvre van de kunstenaar in ogenschouw genomen wordt.

English text After Gerolama Cardano's suspension The environment sways and stamps, but the object is sustained and is not in the first place moved by its surroundings. The context in which is worked and thought is decisive for the art that is shown. Above all it is made inside the world of the artist, in spite of however the work is understood by the outer world. This is the art and artist's attitude that is put on display in 'After Gerolama Cardano's suspension'.

The swaying gimble is like the eye of an artist. The buyer will not know exactly what he will purchase. It is packed and only the title may help to get a clue. Takako Saito will show a hat that for her in the first place is a chess game, Gerhard Richter will be present with a page of one of his paintings taken out of a catalogue and afterwards signed by him bluntly on the middle of the color plate.

Nicolas Chardon shows a triptych with a religious connotation; the later not being of his particular interest. Yet it is there. In the exhibition a group of works have been put together that may be misleading or confusing. The visual out come is different from what one would expect when one takes the oeuvre of the specific artist into account.

For her a proven method to achieve this goal is to create both moments of action as well as moments of contemplation. In 'The Rotating Painting Show' in Galerie van Gelder she challenges alert visitors by turning the show into something else when they turn their back to her paintings, with the help of the gallerist. After having experienced a possibly exhausting look at the works in motion on the wall the visitor may take a seat in one of the rocking chairs in order to calm down and reflect on what he or she experienced in the space.

Dat is inderdaad zo, maar niet in de zin van Kinetische Kunst. De tentoonstelling richt zich weliswaar op dat wat geweest is, maar vervolgens wordt een draai daaraan gegeven. Werken die zij tijdens haar verblijf in Los Angeles onlangs maakte doen sterk denken aan de doeken van Ellsworth Kelly en Morris Louis uit de jaren zestig. Op verrassende wijze ziet zij beweeglijkheid in de werken die een geheel andere twist geven aan termen als 'massa', 'kleur' en 'natuur' zoals die door Kelly bijvoorbeeld gebezigd werden.

De wereld terugbrengen tot dat wat het echt is, is van eeuwen her. In de hagelwitte schilderijen van Jaap Kroneman verschijnen elegante krullen, gestyleerde krabbels met correcties, guirlandes, cirkels en kruizen die doorkruist zijn. Het is alsof door de microscoop van een wetenschapper is gekeken naar nog niet ontdekte deeltjes van DNA-structuren.

Het leidt bij Jaap Kroneman naar een grafische ordening van rechte, kromme en slingerende lijnen die nog het meest lijkt op de basisprincipes die bij iconen worden toegepast. Een volgende stap in het werk van Jaap Kroneman zou de verbeelding van de kern van de kern kunnen zijn, maar die is er niet. Dat brengt hem in de tentoonstelling Foundations and Flowers bij een drie-dimensionaal object: de vaas.

Zou oud als de weg naar Rome. Het brengt hem ook naar de natuur: bloemen. Nog ouder dan de vaas of Rome. English text Foundations and Flowers To reduce the world to its essence has been pursued for centuries. In the paintings of Jaap Kroneman elegant curls, stylized scribblings with corrections, strings, circles and crosses that are crossed appear on snow-white backgrounds. It is as if someone has looked through the microscope of a scientist to not yet discovered elements of DNA-structures.

Navigation menu

Aan deze typisch mannelijke associaties wil Fleury een einde maken. Past few posts are just a bit out of track! Hi Jeff … I used a regular size springform not sure what size they come in?? This brings these photos down to a double fakeness that is all around us. Atoms may seize each other, at least if they come close enough and after that also fall in love with each other.

Jaap Kroneman's works lead us to a graphic structuring of straight, curved and meandering lines that resembles most the basic principles applied to icons. A next step in the work of Jaap Kroneman could have been the essence of the essence, but there is none. In the exhibition Foundations and Flowers this is leading him to a three-dimensional object: the vase.

Which is as old as the road to Rome. It also brings him back to nature: flowers. As part of nature these are even older than the vase or Rome. In het werk van Jasper Coppes Nederland, staat de transformatie van ruimtes centraal. Met subtiele ingrepen bevraagd hij de definitie en functie van zowel gebouwde als landschappelijke locaties. Grootschalige architectonische installaties, sculpturen, films en teksten zijn vaak het resultaat. Met de tentoonstelling Roineabhal onderzoekt Coppes de processen die het landschap, cultureel erfgoed en het collectief geheugen vormen en aantasten.

Dit eiland in het noordwesten van Schotland was midden jaren negentig het onderwerp van een maatschappelijke controverse, toen een internationale cementproducent er de grootste steenmijn ter wereld wilde bouwen. Een industrie waarmee tien miljoen ton anorthosiet, een steensoort die gebruikt wordt voor wegenbouw, uit de grond zou worden gehaald. De berg Roineabhal zou daarmee in een gigantische krater veranderen. Het conflict nam een beslissende wending toen ecologisch activisten hulp inschakelden van Mi'Kmaq krijgsheer Sulian Stone Eagle Herney - spiritueel leider van een inheems volk uit de Canadese provincie Nova Scotia, wiens traditionele leefgebied in werd ingenomen door het Britse rijk.

Sulian Stone Eagle Herney bezocht Roineabhal. Hij gaf een verklaring af aan de Britse regering. Deze verklaring vormde een belangrijke schakel in de herwaardering onder de bevolking van het gebied die het tot de dag van vandaag beschermd tegen verder ingrijpen. Tekst: Rieke Vos en Jasper Coppes. Silence Stilte is fijn. C'est la Vie! Door middel van computer software maakt zij digitale beelden die lijken op een horizon. Een zwart kader met de rand van een 8 x 10 inch dia is eraan toegevoegd en zo lijkt het beeld op een ouderwetse grootbeelddia.

In een andere serie kleurenfoto's die ook met computer software is gemaakt is sprake van abstracte ruimten die uit trillende kleurpatronen zijn opgebouwd. Vandaag de dag is realiteit in de fotografie niet meer zo'n belangrijk punt van discussie en je zou kunnen zeggen dat deze werken suggereren dat alleen de indruk van een horizon of verleidelijke ruimte vol briljante kleuren al voldoende is om een beeld van de werkelijkheid te kunnen waarderen.

Een spiegel die onder een scanner wordt gezet - die overigens altijd is voorzien van een traditionele lens - levert een afbeelding op waarin een spiegel naar zichzelf kijkt. Het is geen nep, maar desalniettemin is het resultaat heel anders dan wanneer die met een gewone camera gemaakt zou zijn. Bij een frontale opname is in het laatste geval altijd de lens in de weerspiegeling te zien. Dit in tegenstelling tot het objectiverend licht die tijdens het scannen wordt gebruikt. Deze methode leidt naar een duistere atmosfeer van spiegels die geen mens of ding aankijken.

Haar fotowerk richt zich op het vastleggen van beelden uit ons geheugen zoals door de jury van het Steenbergen Stipendium al opmerkte toen zij in een prijs kreeg: "Fotografie gaat vaak over het vastleggen van dat wat je tegenkomt. Myne concentreert zich juist op dat wat ooit was, maar voorbij is. Zij onderzoekt hoe tijd en herinnering vastgelegd kunnen worden in fotografische beelden.

Het onderzoek dat zij hiervoor doet en de idee-ontwikkeling is minstens zo belangrijk als de uiteindelijke foto…. Computer software has been used to make a digital horizon photo transformed to an 8 x 10 inch transparency. In fact to the digital photo the edge of a contact sheet was added making it into a make-believe transparency of a virtual horizon. This brings these photos down to a double fakeness that is all around us. In her other computer software works there is the illusion of deduced space flooded by abundant trembling colours. Nowadays reality is not so much an item and these series of works seem to suggest that merely the impression of a horizon or space is good enough for us.

A mirror put on a scanner - that is by the way provided with a traditional lens - creates a picture of a mirror looking at itself. It is not fake, but nevertheless very different from a mirror taken with a common camera. There is always reflecting light in the given surrounding. Opposite to a scanner where only objectifying light is available when the scan is made. It is as if the mirrors are blind, apart from the edges. Her work is about capturing remembrance in photographic images as was noticed already when the Steenbergen Stipendium was awarded to her in The report of the jury says: "Photography is about dealing with that which one encounters.

On the contrary Myne concentrates on that which was there once, and which is gone now. She examines how time and remembrance can be captured in photographic images. Her research for this and the concept development is as important as the final photo itself. De installaties van Aditya Mandayam zijn rijk aan beelden. Op een indirecte manier verwijzen die naar wetenschappelijke fenomenen, historische gebeurtenissen, de dubbelzinnigheid van de natuur, vreemd of uitheems eten of naar ongebruikelijke technieken. Kortom een breed scala aan media dat hij bijeenbrengt in een dichterlijk veld van zowel zoektochten en mathematische systemen als voodoo-achtige assemblages in de vorm van gevonden materialen, film- en fotoprojecties.

Aditya Mandayam is gefascineerd door het geheel van samengestelde beeldcomplexen bestaand uit materie of tekst en de lezing daarvan. Zo'n helder niet-helder geheel is misschien te vergelijken met de samenballing van zebrapaden in Japanse metropolen die "Sukuranburu Kousaten" worden genoemd Engelse vert. De zichtbare wereld is een knooppunt van tegenstrijdigheden; ook hijzelf is een vat vol tegenstrijdigheden, weet hij. Dat is te zien als hij een performance doet waarbij andere krachten uit hem te voorschijn komen.